کانون آگنوستیک ها و آتئیست های ایران: فرگشت

دوستان دیندار که برابر دانش مقاومت می کنید اگر فرگشت (تکامل) را قبول ندارید، تنها از یک گونه (نوع) آنتی بیوتیک استفاده کنید، آنگاه پس از چند سال به فرگشت ایمان می آورید!

اگر به فرگشت (تکامل) باور دارید تا می توانید آنتی بیوتیک مصرف نکنید یا حداقل مصرف آنها را بین گونه های آنتی بیوتیک دوره ای کنید و هربار حتی اگر خوب شده اید دارو را تا آخرین دانه مصرف کنید.

بویژه برای سرما خورده گی هیچگاه نیاز به آنتی بیوتیک نیست به جدول زیر توجه فرمایید.

در برگه های مختلف دانش و علم بارها به دوستانی بر می خوریم که فرگشت (تکامل) را انکار می کنند، نمونهء نقض آنها این است که چرا ما با چشم خود نمی بینیم میمونی انسان شود و چندین نمونه از این دست. پاسخ این دوستان بسیار ساده است می خواهید فرگشت را با چشمان خود ببینید؟

کافیست هرگاه بیماری شدیدی گرفتید تنها از یک گونه آنتی بیوتیک (برای نمونه: آموکسی سیلین) استفاده کنید. اگر فرگشتی نباشد باکتری که شما را بیمار کرده باید با همان آموکسی سیلین خوب شود و تا آخر زندگی به هیچ آنتی بیوتیک دیگر نیازی نداشته باشید!

آیا آنقدر ایمانتان قوی هست که این کار را بکنید؟

اگر نیست نمونه های آزموده شده را به شما می گوییم، در خیلی از کشورها این مشکل ایجاد شد، استفاده مکرر از یک گونه آنتی بیوتیک موجب می شود که اگر چه باکتری ها و ویروس ها کشته شوند ولی هر بار که شماری از این باکتری ها که دارای سیستم دفاعی حتی ۱% قوی تر باشند زنده بمانند، پس شما با دستان خود انتخاب طبیعی که عامل فرگشت هست را سرعت بخشیده اید. باکتری های باقی مانده زاد و ولد می کنند و باکتری نسل بعد که برای دفاع از خود دچار تغییرات ژنتیکی شده نسل به نسل مقاوم تر می شود.

حال اگر آنتی بیوتیک ها را دوره ای و جابجا استفاده کنید این روند دیرتر و طولانی تر خواهد بود، اما اگر این کار را نکنید پس از کمتر از یک دهه باکتری هایی خواهید داشت که دیگر با آنتی بیوتیک شما نمی میرند. هرچند این فرایند بطور طبیعی هم در حال انجام است و دانشمندان در اندیشهء داروها یا روش های درمانی نوین تری هستند اما استفاده نادرست از آنتی بیوتیک ها این روند را تندتر می کند.

نخست انتخاب طبیعی را توضیح دهیم، طبیعت بی رحم است و تنها بهترین جانداران بقا خواهند یافت، فرض کنید در دشتی بزرگ ما عقاب داریم و موش ها به رنگ های مختلف. عقاب از بالا موش هایی که رنگشان با محیط طبیعت اختلاف داشته باشد را ساده تر می بند و بنابرین امکان شکر آنها بیشتر است. پس با گذشت زمان موش های غیر همرنگ با محیط کمتر و کمتر می شوند. البته در برابر عقاب هایی که قدرت بینایی کمتری دارند نیز کمتر و کمتر می شوند و این فرگشت در هر دوی جانداران اتفاق می افتد. به فرتور (عکس) زیر نگاه کنید.

پرسش نخستین دوستان را نیز برای بار چندم پاسخ می گوییم: اگر ما به چشم خود فرایند فرگشت را در جانوران نمی بینیم دلیلش این است که این فرایند بسیار کند و زمان بر است و به دها نسل زاد و ولد نیاز دارد تا خود را نشان دهد مانند کوهپیمایی است که ما با یک گام به نوک قله نمی رسیم بلکه صد ها گام باید برداریم تا به آن برسیم. برای نمونه در انسان فاصلهء دو زایش (دو نسل) چیزی حدود ۲۵
سال است، اگر قرار باشد تغیری ژنتیکی در ما صورت پذیرد بسیار طول می کشد.

نکتهء دوم این است که مسیر فرگشت برگشت ناپذیر است، اگر ما مسیری را رفتیم دیگر بازگشتی نیست و جاده یک طرفه است (ما به میمون تبدیل نمی شویم و میمون هم نمی تواند برگردد به گذشته خود و اینبار مسیر ما را بگذرد، ممکن است در میلیون ها سال فرگشتی خود گونه ای از موجودات هوشمند از میان میمون ها یا شامپانزه ها پدید آید، ولی آنها مسیر خود را می روند و گاهی فرگشت به نوک قله خود می رسد یعنی در طبیعت عواملی نیست که بخواهد کنترل جمعیتی کند که انتخاب طبیعی رخ دهد و نیازمند فرگشت شود.

نکتهء سوم آن است که معمولن در شرایط محیطی ساده و ایده ال این فرگشت بسیار کندتر انجام می شود، گاهی متوقف می شود. نمونه: اگر هوا خوب باشد و بارش باران زیاد باشد، زاد و ولد آهوها زیاد می شود. عاملی طبیعی برای از بین رفتن آهوها نیست، پس همانطور که آهو با ژن بهتر زاد و ولد می کنند آهو ها با ژن بدتر نیز زاد و ولد می کنند. هرچند در میان دسته آهو ها هستند آهو هایی که ژن بهتری نسبت به نسل قبلی دارند اما نقطهء مقابل آنها هم هست. این ژن برتر خود را کجا نشان می دهد؟ هنگام سختی، برای مثال خشکسالی بزرگ یا زیاد شدن شکارچیان. آنجاست که این ژن بهتر کارایی خود را برای بقا نشان می دهد و بازماندگان از خشکسالی نسل بهتری از آهوها هستند. در این میان ممکن است گونه ای که پیشرفت فرگشتی خوبی نداشته باشد منقرض شود.

همین داستان برای باکتری ها وجود دارد، زمانی که ما از آنتی بیوتیک استفاده می کنیم آنها را در خطر مرگ دسته جمعی قرار می دهیم ( شمار باکتری ها به میلیون ها می رسد پس آنقدر خوشبخت نیستیم که آنها را منقرض کنیم) تنها باکتری بهتر می مند و ما در اصل به تند شدن فرگشت آنها کمک می کنیم، حال اگر تنها یک گونه آنتی بیوتیک مصرف کنیم به آنها کمک می کنیم، چرا که آنها تنها با یک مشکل ساختاری روبرو می شوند. برای همین است که در غرب پزشکان به سختی نسخهء این دارو را برای بیمار می پیچند.

شوربختانه در ایران استفاده از آنتی بیوتیک بسیار متداول است و اینکه شما از آنها کمتر یا بطور دوره ای استفاده کنید خوب است اما چون باکری ها تنها در بدن شما نیستند و می توانند این فرایند فرگشتی را در بدن دیگران ادامه دهند، مشکل مقاومت پذیری در برابر آنتی بیوتیک در آینده نچندان دور گریبانگیر مردم خواهد بود. نمونه های این مقاومت پذیری در کشور استرالیا و هند بسیار مشاهده شده. به امید اینکه دانش همگانی و همچنین قوانین بهداشتی این مهم را جدی بگیرند.

"شکاک منطق"

بنمایه:

http://www.field-studies-council.org/urbaneco/urbaneco/introduction/evolution.htm

http://evolution.berkeley.edu/evolibrary/article//bergstrom_02

http://en.wikipedia.org/wiki/Antibiotic_resistance

http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs194/en/

http://www.acponline.org/patients_families/diseases_conditions/antibiotic_resistance/

http://www.fda.gov/animalveterinary/safetyhealth/antimicrobialresistance/default.htm

http://www.cdc.gov/drugresistance/index.html

http://www.curtain-consulting.net.au/download_controlled/JanDonovan/AntibioticresistanceJDonovan.pdf

http://www.betterhealth.vic.gov.au/bhcv2/bhcarticles.nsf/pages/Antibiotic_resistant_bacteria?open

http://www.abc.net.au/science/slab/antibiotics/resistance.htm